Tenniselleboog

WAT IS EEN TENNISELLEBOOG?

De tenniselleboog is een veel voorkomende aandoening (1 tot 3% van de bevolking) van de buitenzijde van de elleboog. Het betreft een overbelasting van de pezen van de strekspieren van de pols die vastzitten aan de buitenzijde van de elleboog. Het chronische karakter van deze aandoening is welgekend.
 

Mannen en vrouwen hebben evenveel kans op het ontwikkelen van een tenniselleboog. Aangezien het een overbelastingaandoening is komt het vooral voor bij de werkende bevolking en het meest bij mensen met een leeftijd tussen de 30 en 50 jaar. De tenniselleboog manifesteert zich meestal aan de dominante zijde (rechts bij rechtshandigen – links bij linkshandigen).
 

Een gelijkaardige aandoening, minder vaak voorkomend, is de golferselleboog waarbij de buigpezen zijn aangetast. Deze bevinden zich aan de binnenkant van de elleboog waar ook de klachten zich zullen manifesteren.

 

HOE STELLEN WE DE DIAGNOSE?

 

De diagnose wordt gesteld op basis van klinisch onderzoek en kan worden aangevuld met een echografie ter bevestiging van de diagnose. Een radiografie van de elleboog kan echter onderliggende pathologie uitsluiten.
We weten dat er in 5% van de gevallen ook overlap is met inklemming van een dichtbij gelegen zenuw. Het betreft een zijtakje van de radialis zenuw en wordt daarom radiaal tunnel syndroom genoemd. Hierbij kan een zenuwonderzoek (of EMG) uitsluitsel geven over de toestand van die zenuw.

 

WAT ZIJN DE BEHANDELINGSMOGELIJKHEDEN?

Het doel van de behandeling is om de pezen weer te laten genezen door de ontsteking te remmen en de functionaliteit weer te verhogen.

Gezien de lange duur van de aandoening is het belangrijk om zo veel mogelijk de behandeling af te stemmen op de actuele last. De behandeling bestaat daardoor vaak uit een combinatie van therapieën
 

  • Pijnstilling

De eerste stap bij het behandelen van een tenniselleboog is adequate pijnstillende medicatie.

  • Relateieve rust

Absolute immobilisatie is niet noodzakelijk. Integendeel is het raadzaam om de pols en elleboog zo veel mogelijk te bewegen, eventuele belasting mag maar dit moet steeds onder de pijngrens blijven.

  • Kinesitherapie

Kinesitherapie is een belangrijk onderdeel van het beleid. Ontstekingsremmende therapie en het stretchen van de pezen zullen de ontsteking te lijf gaan. Voor het verbeteren van de ellebooglast zal de kinesist ook schouderblad verstevigende oefeningen geven. Vraag na aan uw kinesist welke oefeningen u ook zelf thuis kan doen.

  • Braces

Om de pijn onder controle te houden bestaan er braces die door druk op de strekspieren uit te oefenen de peesaanhechting aan de elleboog ontlasten. Daarnaast bestaan ook braces die de polsbeweging limiteren en zo de pijn verminderen. Echter zijn er in grote studies nooit verschillen aangetoond tussen beide braces.

  • PRP injectie

PRP of ‘Plate-rich plasma’ is een onderdeel van het bloed van de patiënt zelf waarbij het plasma en de bloedplaatjes worden afgezonderd van de rest en dan worden ingespoten in de zieke pees. De bloedplaatjes geven dan groeifactoren vrij die het peesherstel bevorderen.

Dit is een relatief nieuwe techniek. Hoewel er reeds enkele veelbelovende studies zijn is er, omwille van het groot verschil in de aanwezige commerciële bereidingen alsook de afwezigheid van studies die de effecten bekijken op lange termijn, nog geen algemene aanbeveling.

  • Operatie

Bij tenniselleboog chirurgie wordt een kleine insnede van 3 à 4 cm gemaakt over de buitenzijde van de elleboog. De zieke pees wordt losgemaakt en het zieke gedeelte van de pees wordt weggesneden. Nadien wordt de pees opnieuw teruggeplaatst. Afhankelijk van de ernst vastgesteld tijdens de ingreep kan er na de ingreep worden beslist om gedurende een korte periode gips aan te leggen.

 

FREQUENT GESTELDE VRAGEN

  • Hoelang duurt het gehele proces (van vaststelling van de aandoening tot herstel)?

Het natuurlijke verloop van de aandoening ligt ergens tussen de 10 en 18 maanden. We weten dat na 6 maanden ongeveer 80% van de patiënten verlost is van zijn klachten, na 1 jaar is 90% klachtenvrij.

  • Waarom duurt het natuurlijke verloop van de aandoening zo lang?

Het probleem van het herstel van de zieke pezen ligt aan de van nature slechte doorbloeding van pezen. Ondanks het onderzoek naar de oorzaak van de aandoening en mogelijke behandelingen is men er nog niet in geslaagd de duur in te korten. Bewijzen hiervan zijn de grote aantallen mogelijke therapieën, echter heeft nog geen één behandeling de bovenhand gehaald.

  • Kan ik dat opnieuw krijgen?

Er is weinig onderzoek naar de mogelijkheid op herval na een volledig genezen tenniselleboog. Maar er is wel degelijk een kleine kans op het opnieuw optreden van een tenniselleboog. Ongeveer 8% van de behandelde patiënten loopt binnen de twee jaar tijd opnieuw een tenniselleboog op.

  • Waarom wordt er niet onmiddellijk geopereerd?

De belangrijkste reden is het feit dat de aandoening uit zichzelf verdwijnt. Voorts zijn de resultaten van een niet-chirurgisch ingrijpen goed te noemen en niet duidelijk verschillend van die van chirurgie. Daarom wordt best eerst 3 tot 6 maanden gewacht alvorens over te gaan naar chirurgie.

  • Waarom wordt er niet gesproken over cortisone-inspuitingen als mogelijke behandeling?

Cortisone is een natuurlijk product dat dient om ontstekingen te remmen en wordt normaal geproduceerd door de bijnier. Lokale toediening in een pees kan de pijn op korte termijn echter verbeteren, doch zijn er geen studies die enig verschil kunnen aantonen in de symptomatologie op lange termijn.

Ondanks het effect van mogelijke pijnbestrijding op korte termijn, stelt een bepaalde studie dat door het toedienen van cortisone de kans op herval met 10% vergroot.

  • Kan het dat ik de pijn ook buiten de elleboog voel?

Jazeker. Het is een gekend fenomeen dat mensen uitstralende pijn voelen zowel verderop in de voorarm als naar de schouder toe. Het exacte mechanisme is nog niet wetenschappelijk opgehelderd maar het zou te maken hebben met een verhoogde gevoeligheid van de zenuwen ter hoogte van de elleboog die op hun beurt de gevoeligheid verhogen van andere zenuwen in het centraal zenuwstelsel.

  • Wordt een kijkoperatie soms uitgevoerd bij een tenniselleboog?

Een kijkoperatie kan worden uitgevoerd. Op die manier wordt via toegang in het gewricht de onderzijde van de strekpees onderzocht. Het voordeel is dat eventuele aandoeningen in het gewricht mee kunnen worden behandeld. De nadelen zijn echter dat er meer kans is op zenuwbeschadiging en dat de ingreep langer duurt.

  • Hoelang moet ik mijn arm stilhouden na de operatie?

Normaal gezien mag u na de ingreep onmiddellijk bewegen met de pols en elleboog. In uitzonderlijke gevallen, bij forse ontsteking of wanneer er ook problemen werden gezien in het gewricht, kan een bovenarmgips aangelegd worden voor 1 week.

  • Hoelang zal ik werkonbekwaam zijn na de operatie?

Alles hangt af van het type werk u precies doet en hoe snel de pijn mindert. Bij handarbeid zal u in de regel langer ongeschikt zijn dan als u een bureaujob uitoefent. Ook na de ingreep blijft de regel gelden: bewegen en eventueel belasten onder de pijngrens. Voor de heling en revalidatie dient u minstens 3 maanden te rekenen voor een volledig herstel, maar dit kan oplopen tot 6 maanden als u intensief manuele arbeid verricht.

Echter wordt steeds samen met de patiënt gekeken naar een individueel revalidatieplan en kan de specifieke onbekwaamheidsduur afwijkend zijn van bovenvermelde perioden.

  • Wat zijn de mogelijke complicaties na een ingreep?

Mogelijke problemen na elke chirurgie zijn wondproblemen met lokale zwelling, nabloedingen, overgevoeligheid van het litteken en infectie van de wonde.

Indien u een gips heeft gekregen bestaat de kans dat een knellend gevoel ontstaat met tintelingen en pijn in de elleboog, hand of vingers als gevolg van de zwelling. Indien dit het geval is dient het gips verder open gemaakt te worden. Dit kan door het gips open te knippen. Hiervoor consulteert u best uw huisarts, of gaat u naar de afdeling spoedgevallen.

  • Wanneer neem ik vroeger contact op?

Bij toegenomen wonddrainage, zwelling/roodheid van de hand gepaard met pijn of koorts > 38,5°C zijn redenen om vroeger een consultatie aan te vragen of u aan te bieden op de spoedopname.